آثار تاریخی و طبیعی
مزار شیخ عبدالله قهستانی (انصاری )
شیخ عبدالله از علمای شیعه در اواخر قرن و اوایل قرن هشتم هجری بوده است .به گفته گذشتگان ایشان جزء سربداران بوده اند که در زمان مغولان تحت تعقیب گرفته و به این منطقه آمده است و در این جا فوت کرده اند مزار ایشان توسط میرزا حبیب خراسانی رویت شده است.
طبق گفته بزرگان کنگی و به نقل از مرحوم حاج شیخ محمد حسن رحیمی ،شخصی به نام علی مولود ، در خواب می بیند که پنج تن آل عبا ، بر سر مزار حاضر هستند . پیامبر (ص) به وی می فرماید : به میرزا حبیب بگو:« این میرزا فرزندم عبدالله است ، آن را گرامی بدار.» چگونگی رویت مرقد ایشان در دیوان میرزا حبیب اینگونه ذکر شده است : »مزار شیخ عبدالله در اثنای کار بنایی ساختمان ، در این جا اکتشافی عجیب روی داد ، که از غرائب اتفاقات بوده،برای سهولت کار بنائی و شکستن کوه آب را که از جوی آسیاب انداخته بودند.در سی قدمی بالاتر از زمین آقا ، در ملکی پیرمردی کنگی در کف جوی آسیاب سنگ نوشته ای پدیدار گشت منقور،که هرچند خط آن ریز است و درون خطوط نقره شده را تا اندازه ای رسوب آب به مرور پر کرده است.

قلعه ی گبر
که به آن »قلعه ی حصار « نیز گفته می شود ،نام قلعه ای است که انتهای رودخانه کوچک که آثاری از تمدن ماقبل تاریخ در آن وجود دارد .

قلعه ی سنگ سفید
نام قلعه ای است در مقابل قلعه ی حصار که به گفته ی گذشتگان کنگی ساکنین این قلعه با ساکنین قله ی حصار در جنگ بوده اند. بقایای این قلعه هنوز موجود است.

حمام گبر
در رودخانه کوچک و در زیرکوه قلعه ی گبر واقع شده است .در این قسمت رودخانه دو گودال سنگی وجود دارد؛ ابتدا آب وارد گودال اول می شود ،پس از لبریز شدن از گوشه ی آن خارج و وارد گودال دوم می شود .و پس از پر شدن گودال ، آب از آن خارج می شود چون ارتفاع گودال نسبت به سطح رودخانه بلند تر است ، آبشاری زیبا پدید آورده است .این مکان را بدین جهت حمام گبر نامیده اند ، که اگر کسی وارد یکی از این گودال های آب شود، از بیرون قابل رویت نمی باشد.

در مورد قلعه و حمام گبر در دیوان میرزا حبیب این گونه آمده است : »... حمام گبر : در آن جا کف رودخانه ، ده ، دوازده گز بالا مانده ، آب رودخانه این بلندی را نخست به تنوره مانندی سنگی به قطر یک گز و ژرفای یه گز فروریخته، در پایین تنوره که فراخ تر است،چرخیده با جوش و خروش کف بر لب آورده و تگرگ افشای از یک گوشه ی آن به درون تنوره دیگری مانند اولی می شود، و از گوشه ی این دومی آزاد بیرون شده و در کف پایین رودخانه آبشاری شوخ و شنگ و دل گشا پدید آرد« »بر سینه ی درونی سنگ صیقلی تنوره ی دوم ، با خط نستعلیق درشت و خوش ، نقش شده است :»تخت درویشان« و تاریخ ندارد. در هریک از دوتنوره اگر کسی آب تنی کند ، از خارج دیده نمی شود و گویا به همین جهت حمام و چون از دوره های دیرینه است ، حمام گبرش نامیده اند . چنانکه در بلندی کوه بالا سر حمام گبر آثار کهن دژِ است ، که کالا سنگ های بزرگ ، پایه های آن هنوز برقرار است ؛ اهل محل آن را هم قلعه گبر می گویند«

رباط پای کوه کنگ
رباط شاه عباسی ، در انتهای دره ی کنگ و بر روی دامنه ای مشرف ب هرودخانه بزرگ کنگ واقع شده است .این رباط دو مسیر دسترسی دارد ، یکی از سمت دره و دیگری از سمت کوهستان . فاصله این رباط تا روستای کنگ با پای پیاده حدود یک ساعت ونیم است .رباط شاه عباسی از رباط کوهستان و فاقد حیاط است، این رباط در زیر زمین کنده شده است و سقف آن تقریبا هم تراز با شیب دامنه ی کوه می باشد. بنا به گفته یث مردم روستا ، راه قدیم نیشابور به مشهد از این رباط و رباط جاغرق عبور می کرده است.

چشمه روبه رو(چشمه مقدس )
در انتهای روستا ودر در محله ی بزر خوو واقه شده است ، مردم آن را مقدس دانسته و در کنار آن می بندند .مردم کنگ به این چشمه اعتقاد زیادی دارند.

رودخانه ی کنگ
از رشته کوه های بینالود سرچشمه می گیرد.بالای رودخانه دو شاخه است ؛ یکی روخانه ی کوچک نِروِی و دیگری رودخانه ی بزرگ که در زیر روستا به یکدیگر می پیوندند و باغات روستا به سمت نغندر را آبیاری می کنند و در دو طرف رودخانه باغات میوه با وسعت زیاد به چشم می خورد .رودخانه ی کنگ در همه فصول سال پر آب می باشد و آب بسیار خنک و گوارایی دارد .در امتداد رود ، چشمه های بسیاری به آن می پیوندند.به جز امتداد رودخانه در دره های مختلف حوزه استحفاظی کنگ ، باغات بسیار قشنگ ، چشمه ها و قنات های شفافی که از دل کوه بیرون می آید ، مشاهده می شود؛ که محل بسیار مناسبی جهت آرامش و آسایش رهگذران می باشد.کوه های اطراف همچون سایبانی در گرداگرد باغ ها خودنمایی می کند.